Pierwszoosobowy horror psychologiczny
Radoszyce, 1993.
Szare niebo, błoto i jeden sklep. Gabriela Mucha staje za ladą o siódmej. Waży ser, wydaje resztę i pilnuje utargu, bo pod koniec miesiąca właściciel przyjdzie po swoje. Wieczorem wraca do mieszkania w bloku, nastawia czajnik i pije.
Za wsią stoi Młot i nikt o nim nie rozmawia. A nocą drzwi czasem świecą złotem.

Jest wieś. I jest Nito.
Przesuń, żeby zobaczyć jedno i drugie.


Co się tam robi
01Sklep
Obsługujesz klientów, ważysz, kasujesz i wydajesz resztę co do grosza. Zamiatasz, myjesz podłogę, przyjmujesz dostawę. Manko liczysz na głos.
02Cztery miesiące
Wrzesień, październik, listopad, grudzień. Wieś się zmienia, ludzie też, a ty co rano wstajesz do tej samej pracy.
03Ludzie
Wszyscy się tu znają i wszyscy przychodzą do tego samego sklepu. Niektórzy siedzą pod nim od rana.
04Po pracy
Zamykasz sklep i wracasz przez wieś do bloku. Czajnik, papieros przy oknie. Jutro o siódmej znowu otwierasz.














